تا قدر خان خانى يافت ، به قوت مساعدت او و كار وى قرار گرفت و امروز آن را تربيت بايد كرد تا دوستى زيادت گردد ، نه آنكه ايشان دوستان بحقيقت باشند ! اما مجاملت در ميانه بماند و على تگين دشمنست بحقيقت و مار دم كنده « 1 » كه برادرش را طغان خان [ طوغان خان ] از بلاساغون بحشمت امير ماضى برانداخته است و هرگز دوست دشمن نشود . با وى نيز عهدى و مقاربتى بايد ، هرچند بر آن اعتمادى نباشد ، ناچار كرد نيست و چون كرده آمد و نواحى بلخ و تخارستان و چغانيان [ صغانيان ] و ترمذ و قباديان و ختلان بمردم آكنده بايد كرد كه هرجا خالى يافت و فرصت ديد غارت كند و فرو كوبد » . مسعود اندرز التونتاش را به كار بست و در بهار سال 422 هجرى « 2 » رسولانى به كاشغر اعزام داشت كه در رأس ايشان ابو القاسم ابراهيم بن عبد اللّه حصيرى و قاضى ابو طاهر عبد اللّه بن احمد تبانى « 3 » قرار داشتند . رسولان مىبايست خبر جلوس مسعود را به تخت سلطنت به اطلاع قدر خان رسانند و مراتب و داد را به وى ابلاغ نمايند و دختر قدر خان را براى ازدواج با مسعود و دختر بغرا - تگين فرزند و وليعهد قدر خان را براى امير مودود فرزند و وليعهد مسعود

--> ( 1 ) - در متن چنين است [ بارتولد تعبير اين جمله را در ترجمهء خود آورده - مترجم ] . ( 2 ) - اين تاريخ در تأليف بيهقى آمده ( چاپ مورلى ، 261 ؛ ( چاپ غنى - فياض ، 220 ) ) از روى روز هفته مىتوان نتيجه گرفت كه اشتباها به جاى ماه ربيع الاول ، ربيع الثانى نوشته شده . ( 3 ) - براى نام‌هاى كامل رسولان ، رجوع شود به بيهقى ، چاپ مورلى ، 250 ، ( چاپ - غنى - فياض ، 212 ) . ابو طاهر يك جا ( چاپ مورلى 231 ؛ ( چاپ غنى - فياض 199 ) ابو طالب ناميده شده است .